شناخت بايد در پي آن باشد تا با ارجاع به بافت و درنتيجه بسيج دانش پژوهشگر از جهان، شكل گيرد. كساني قادر به درك و فهم داده هاي خاص و منحصر به فرد هستند كه بصيرت كلي خود را حفظ مي كنند و پرورش مي دهند و شناخت همه جانبه خود را در هر مورد خاص به كار مي گيرند.





